چند نوع اینترنت پرسرعت وجود دارد؟
شبکه و امنیت

چند نوع اینترنت پرسرعت وجود دارد؟

نویسنده: تحریریه آن‌دیجیتال

اینترنت پرسرعت جزئی از زندگی روزمره ما شده و هر فردی روزانه با اینترنت سر و کار دارد. بعضی از اینترنت ADSL تلفنهای خطی استفاده می کنند و برخی نیز اینترنت همراه 4G را به آن ترجیه می دهند از خدمات اپراتورهای تلفن همراه استفاده می کنند. هر کدام نوعی اینترنت پرسرعت به شمار می آید که ما بدون توجه به ماهیت آن روزانه از آن استفاده می کنیم. اما شاید دوست داشته باشید بدانید که اصلا چند نوع اینترنت پرسرعت وجود دارد و کدام یک در کشور ما موجود و قابل استفاده است و یا کدام یک قیمت پایین تری دارد و به صرفه می باشد. در ادامه اطلاعاتی کلی از انواع اینترنت های پرسرعت به شما می دهیم و شما را با آنها آشنا می کنیم.

در گذشته که اینترنت پرسرعت وجود خطی وجود نداشت و شبکه های تلفن همراه نیز خدمات اینترنتی ارائه نمی دادند عموم افراد از روش اتصال دیال آپ (Dial Up) که با استفاده از کارت اینترنت و رمز روی آن انجام می شد به اینترنت متصل می شدند که سرعت بسیار پایینی داشت و در زمان اتصال به اینترنت خط تلفن قطع می شد و در صورت تماس ورودی به تلفن اینترنت قطع می شد. دیال آپ تنها برای کارهای ضروری آن هم با سختی قابل انجام بود. اما خوشبختانه آن دوران به سر رسید و با ظهور تکنولوژی های جدید اینترنت پرسرعت به بازار آمد و اتصال های سنتی دیال آپ کنار رفت. معروف ترین سرویس های اینترنتی که هنوز هم پرمخاطب است و بسیاری از افراد از آن استفاده می کنند سرویس ADSL می باشد. در ابتدای ورود ADSL به ایران این سرویس برای همگان شناخته شده و قابل استفاده نبود و تنها افراد خاص و یا سازمان ها از آن استفاده می کردند اما رفته رفته مردم با آن آشنا شدند و به استفاده از آن پرداختند.

اینترنت پرسرعت جایگزین دیال آپ

اما با ورود تکنولوژی ADSL به حوزه اینترنت و کنار رفتن اینترنت های قدیمی باز هم مشکلی جدید به وجود آمد و آن سرعت پایین این اینترنت ها بود. سرعت اینترنتهای دیال بسیار پایین و چیزی در حدود ۳۲ کیلوبیت بر ثانیه بود که آمدن اینترنت های ADSL با سرعت ۱۲۸ کیلوبیتی برای خیلی از افراد خوشایند بود. مسئولین در آن زمان باور داشتند که اینترنت جزء نیازهای اصلی مردم نیست و افراد یک خانواده نیازی به اینترنت با سرعت بیشتر از ۱۲۸ ندارند که در آن زمان تا حدودی درست بود اما رفته رفت دنیای وب و فناوری اطلاعات پیشرفت کرد و این سرعت هم بعد از مدتی تکراری شد و افراد نیاز به سرعت بالاتری داشتند. همین نیاز باعث شد ارائه خدمات اینترنتی از انحصار مخابرات در آید و شرکتهای جدیدی نظیر شاتل، های وب، آسیاتک و ... ایجاد شوند و برای رقابت بیشتر خدمات سرویس های اینترنت با سرعتهای بالاتری را به مشتری ها ارائه دهند.

انواع اینترنت پرسرعت

در نهایت سرعت های بالاتر اینترنت به فروش رسید و پایه سرعت های اینترنتی ۵۱۲ کیلوبیت بر ثانیه قرار گرفت و سقف آن نیز با گذر زمان بیشتر شد که در حال حاضر ۳۲ مگابیت بر ثانیه می باشد. پس از توضیحات کلی در مورد پیشینه اینترنت در ایران و استفاده از آن توسط مردم لازم است انواع مختلف سرویس های اینترنت پرسرعت را برای شما بیان کنیم.

اینترنت پرسرعت ثابت

یکی از انواع سرویسهای اینترنت پرسرعت که اتفاقا افراد زیادی از آن استفاده می کنند و در بین کاربران اینترنت از شهرت بالایی نیز برخوردار است اینترنت ثابت می باشد. این نوع اینترنت همانطور که از نامش مشخص است ثابت و غیرقابل جابجایی است. اینترنت های ثابت به ازای خطهای تلفن ثابت ارائه می شوند و برای استفاده از آنها باید یک خط تلفن ثابت داشته باشید تا اینترنت پرسرعت را روی آن خط فعال کنید. این نوع اینترنت پرسرعت انواع مختلفی دارد که به ترتیب سرعت عبارتند ازADSL ، VDSL و FTTX که هر یک ویژگی هایی دارند. لازم به ذکر است که تنها داشتن خط تلفن برای استفاده از اینترنت پرسرعت کافی نیست و لازم است علاوه بر توانایی کابل های تلفن برای دریافت اینترنت، شرکت سرویس دهنده اینترنت نیز در آن منطقه جغرافیایی خدمات اینترنتی ارائه دهد.

۱-‌ اینترنت پرسرعت ADSL

قدیمی ترین و مشهورترین اینترنت پرسرعت که غالب کاربران اینترنت از آن استفاده می کنند اینترنت ADSL است در ایران نیز استقبال زیادی از آن بعمل آمده است. ADSL خلاصه عبارت Asymmetric Digital Subscriber Line است و نوعی سرویس اینترنت ثابت می باشد که از آن برای تبادل اطلاعات بین مرکز مخابرات و مودم اینترنت استفاده می شود. ویژگی این سرویس اینترنتی نسبت به روش سنتی دیال آپ قطعی کم و سرعت بالا می باشد. در این روش برخلاف دایال آپ تداخلی بین تماس های تلفنی و استفاده اینترنت ایجاد نمی شود و بطور همزمان می توان از هر دو استفاده کرد. با ارائه خدمات مختلفی نظیر سرعتهای بالاتر به همراه حجم زیاد با قیمتهای پایین تر توسط سرویس دهنده های اینترنت باعث شده این نوع اینترنت پرسرعت از محبوبیت بالایی برخوردار باشد.

اینترنت ADSL

مشکل در این نوع اینترنت ثابت این است که ارائه خدمات منوط به وضعیت کابل کشی تلفن منطقه و همچنین خدمات سرویس دهنده در آن منطقه می باشد. دیگر مشکل آن سرعت محدود آن است. حداکثر سرعت دانلود ADSL حدود ۸ مگابیت بر ثانیه است که البته در نسخه جدید آن یعنی +ADSL2  این مقدار به ۲۴ مگابیت بر ثانیه افزایش یافته است. اگرچه برای استفاده های خانگی در حال حاضر این مقدار خیلی زیاد است اما برای مصارف غیرخانگی این محدودیت نامناسب است.

۲- اینترنت پرسرعت VDSL

دیگر نوع اینترنت پرسرعت که سرعت بالاتری نسبت به ADSL دارد اینترنت VDSL است که ساختار آن کمی با ADLS تفاوت دارد. VDSL که برگرفته از عبارتVery high bitrate Digital Subscriber Line است بر خلاف اینترنت ADSL که از خط تلفن برای تبادل اطلاعات و اتصال استفاده می کند، از کابل شبکه استفاده می کند که نتیجه آن سرعت بالاتری نزدیک به ۶۰ مگابیت بر ثانیه  نسبت به ای دی اس ال می باشد. با توجه به این که برای استفاده از VDSL نیاز به کابل شبکه وجود دارد پس لازم است کابل شبکه از صندوق توزیع خطوط مشترکین (صندوق های محلی توزیع خط تلفن) تا محل مشترک کشیده شود. در این روش نیز همچون ADSL نوع کابل مسی در سرعت اینترنت موثر است و می تواند آن را تحت تاثیر قرار دهد.

۳- اینترنت پرسرعت FTTx (فیبر نوری)

پرسرعت ترین نوع اینترنت ثابت نسبت به ADSL و VDSL اینترنت FTTX یا همان فیبر نوری می باشد که در آن به جای استفاده از کابل مسی از کابل های فیبر نوری استفاده می شود و در نتیجه سرعت و کیفیت بالاتری نسبت به دو نوع دیگر اینترنت اراده می دهد.

اینترنت فیبر نوری

این نوع کابل ها از سیگنال های نوری برای انتقال اطلاعات استفاده می کنند و در نتیجه فاصله کاربر از مرکز مخابرات در سرعت آن تاثیری ندارد و سرعت در هر فاصله ای سرویس دهنده اینترنت ثابت است. بنابراین سرعت دانلود در اینترنت فیبر نوری حداکثر تا یک گیگابیت بر ثانیه قابل افزایش می باشد.

اینترنت پرسرعت بی سیم

در این گونه اینترنتها اتصال از طریق سیم (همچون اینترنتهای ثابت) انجام نمی شود و ارتباط و تبادل اطلاعات در آن به وسیله گیرنده های بی سیم برقرار می شود. این نوع از اینترنت های سرعت بالایی نیز دارند و معروف ترین آنها می توان TD-LTE و وایمکس است که در ایران نیز از آنها استفاده می شود. روش کار این نوع سرویس ها همچون خطوط تلفن همراه است و کاربر به نزدیک ترین فرستنده یا آنتن متصل می شود و اینترنت را دریافت می کند. به عنوان مثال اینترنت TD-LTE که تعداد زیادی اشتراک در کشور دارد می تواند حداکثر ۱۱۰ مگابیت بر ثانیه سرعت اینترنت ارائه دهد. از جمله مشکلات این سرویس های اینترنتی می توان به کاهش سرعت و کیفیت اینترنت با فاصله گرفتن از آنتن فرستنده و یا اختلالات رادیویی اشاره کرد.

اینترنت پرسرعت همراه

اینترنت همراه که تقریبا همه دارندگان گوشی های هوشمند با آن آشنا هستند یکی از محبوب ترین و پرکاربردترین گونه های اینترنت پرسرعت می باشد که به وسیله شبکه تلفن همراه ارائه می شود. استفاده از اینترنت همراه توسط گوشی های تلفن همراه و دستگاه های سیم کارت خور قابل استفاده می باشد که بسته به نوع گوشی و اپراتور تلفن همراه امکان استفاده از اینترنتهای نسل سه (3G)، چهار (4G) و چهار و نیم (4.5G) وجود دارد. اینترنت همراه تنها در مکانهای دارای پوشش شبکه تلفن همراه قابل استفاده است و بعضا در مناطق غیرشهری غیرقابل استفاده و یا بی کیفیت خواهد بود. حداکثر سرعت قابل استفاده از این نوع اینترنت حدود ۱۱۰ مگابیت بر ثانیه می باشد (اپراتورهای تلفن همراه این مقدار را ارائه نمی دهند) که البته با فاصله گرفتن از آنتن فرستنده و یا ایجاد اختلالات رادیوی این مقدار کاهش می یابد.

به این مطلب امتیاز دهید (امتیاز ۴.۳ از ۵ از مجموع ۴ رای)

مطالب مرتبط

مطالب پیشنهادی

نظرات کاربران (۱)

قالیباف

این همه تکنولوژی جدید برای اینترنت پرسرعت اختراع شده اون وقت تو کشور ما هنوز از adsl که ساده ترین نوع اینترنت پرسرعت هست استفاده می شه.

۲ ماه پیش